زيارت غدير از جمله مهمترين زيارتهاى ائمه طاهرين - از نظر شيعهء اماميه - زيارت غدير است كه براى آن اهميت زيادى قائلند ، از آن رو كه اين زيارت رمزى است براى آن روز جاودانه در جهان اسلام آن روزى كه پيامبر - صلى الله عليه و آله - در آن روز سرنوشت قطعى امّت را تعيين كرد و امام امير المؤمنين على عليه السّلام را به عنوان خليفهء خود بر مسلمين گمارد ، و افسر امامت و خلافت را بر سرش نهاد ، و شيعه روز غدير را از اين جهت براى خود روز عيد مىدانند كه در آن روز ريشهء اصلى كيان عقايد ايشان فراهم آمده است و آنان از آغاز تاريخ تشيّع تا به امروز در روز غدير مرقد مولايشان امير المؤمنين را زيارت مىكنند و با آن بزرگوار تجديد دوستى و بيعت مىنمايند . از جمله امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام در سالى كه معتصم آن حضرت را از مدينه به سرّمن‌رأى آورد [ 1 ] ، آن مرقد شريف را با اين زيارتنامه زيارت كرد ، كه از برجسته‌ترين و بالاترين زيارتهاست ، در اين زيارتنامه از فضايل امام امير المؤمنين عليه السّلام و از مشكلات سياسى و اجتماعى آن روزگار كه آن حضرت دچار بود - و قسمتى از فرازهاى زيارت را تشكيل مىدهد - سخن گفته است . و لازم است كه ما به فرازهايى از اين زيارتنامه كه از استوارترين زيارتنامه‌هاى اهل بيت عليهم السّلام است اشاره كنيم : 1 - امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام در زيارت غديريهء خود دربارهء جدّش امام امير المؤمنين عليه السّلام ، فرموده است كه آن حضرت نخستين كسى است كه اسلام آورد و به خداوند مؤمن و معتقد شد و دعوت پيامبر خدا را لبيك گفت ، امام هادى جدش را مخاطب ساخته ، مىگويد :

--> [ 1 ] مفاتيح الجنان : 363 .